ZAFER…(1)

Sakarya Savaşı’ndan sonra Yunanlılar Eskişehir-Afyon çizgisinde kuvvetli bir savunma hattı oluşturdular. Bu cepheleri gören bir İngiliz Kurmay Subayı “Türkler bu mevzileri dört beş ayda işgal ederlerse bir günde susturduklarını iddia edebilirler.” Cümleleriyle yunanlıların ne kadar önemli bir iş yaptıklarını anlatıyordu.

Gazi Paşa’nın niyeti Sakarya Meydan Muharebesi’nden hemen sonra, Yunan Ordusu’nun hazırlık yapmasına fırsat bırakmadan taarruz yapmaktı. Ancak ordunun buna hazır olmaması yüzünden vazgeçilmişti. Daha sonra yağışların başlaması taarruz planlarının bir kez daha ertelenmesine sebep olmuştu, fakat her an taarruz yapılacakmış gibi hazırlıklar yapılıyordu. 1921 Eylül ayında seferberlik ilan edilmiş olduğundan ordunun er ihtiyacı büyük ölçüde giderilmişti. Sakarya Savaşı’nda, yiyecek-giyecek, cephane yokluğu yüzünden artan firar olayları kalmadı. Ordunun ihtiyacı olan malzeme, silah, cephane çeşitli yollardan sağlanırken eğitim ve disiplin neredeyse mükemmel düzeye getirildi. Ordu içinde emir-komuta zinciri sağlandı. Cephe gerisinde de güvenlik önlemleri alındı. Türk Ordusu vatan topraklarını kurtarmak için Başkomutan’ın taarruz emrini bekliyordu. Başkomutan da 1922 Ocak’ında taarruz planlarını bitirmiş, sık sık cepheye giderek hazırlıkları yakından izlemişti.

M. Kemal Paşa 27 Temmuz 1922'de Alaşehir'e geldi. Taarruz planı üzerinde Genelkurmay Başkanı ve Cephe Komutanı ile son değişiklikleri yaptı ve planın aldığı son biçime göre 15 Ağustos'a kadar bütün hazırlıkların tamamlanmasına ve 30 Temmuz tarihli görüşmede, 26 Ağustos tarihinde taarruz yapılmasına karar verildi. Mustafa Kemal Paşa, taarruz hazırlıklarını izlemek için 17/18 Ağustos gecesi Ankara'dan ayrılarak Konya’ya gitti. Ankara’dan ayrıldığını bilen yalnız bir kaç kişi vardı. Hatta 21 Ağustos ta Çankaya’da bir balo tertiplendiği de ilan edildi. Halbuki M. Kemal Paşa 20 Ağustos’ta Akşehir’de idi. Konya'da postahaneye el koydurtan Mustafa Kemal, Paşa, böylece Konya’da bulunduğunun duyurulmasını engelledi. 20 Ağustos’ta Başkomutan, Batı Cephesi Komutanı’na 26 Ağustos’ta taarruza geçilmesi emrini verdi. Aynı gece yapılan komutanlar toplantısında durumu bütün komutanlara harita üzerinde açıklayan Başkomutan, taarruz emrini yineledi.

Türk ordusu 25-26 Ağustos gecesi bütün hazırlıklarını yapıp, düşman cephesine iyice yaklaştı. Taarruz süresince, ordunun ihtiyacı olan cephane, malzemenin taşınması için yine halktan yardım istendi. Erkekleri cephede olan kadınlar, yüzlerce kağnı ile geldiler. Hatta bazı kağnılara öküz bulunamadığı için inek koşulmuştu.

Türk topçusunun 26 Ağustos sabahı saat 04:30 da ateş açması ile taarruz başladı. Başkomutan, Genelkurmay Başkanı ve Cephe Komutanı Kocatepe’den taarruzu izliyorlardı. 26 Ağustos günü düşmana ait önemli birkaç tepe ele geçirildi. 27 Ağustos'tan itibaren düşman geri çekilmeye başladı. Türk kuvvetleri üstünlüğü ele geçirdiler. Yunan ordusu çekilirken etrafı ateşe vermeye başladı. Bu iki gün içinde Yunanlıların 4-5 tümeni yenildi. Yunanlıların Eskişehir cephesinde bulunan kuvvetli birliklerinin, savunma cephesi kurmalarına fırsat vermemek için süvari birlikleri, gerilere sarktılar ve Dumlupınar yolunu tıkadılar. Çember içine alınan Yunan Ordusu’nun 5 tümeni, bizzat Başkomutan tarafından yönetilen bir savaş sonunda, çok ağır şekilde yenilerek teslim oldu. Kurtulan Yunan kuvvetleri panik halinde İzmir’e doğru kaçmaya başladılar. 30 Ağustos'ta Dumlupınar'da düşman kuvvetlerinin imhası ile sonuçlanan bu meydan savaşına ismet Paşa 31 Ağustos’ta, “Başkumandan Meydan Savaşı” adını verdi…

 

 

YORUMLAR

Son Haberler