Dünden Bugüne Yaşamımız

Sevgili dostlar,

        İlkokula başlarken İsmail abimin elinden tutarak okula giderdim. Büyük büyük abilerden korkar, İsmail abimin arkasına sığınırdım. O’nun sayesinde gerçek hayata başladım. Taaa o zamandan beridir yaşamım sanki elimden kayıp gidiyor. Zamanı geri almak mümkün değil. O zamanlar hayatı tozpembe görüyordum. İlk başlarda beklentilerim hayallerimdi. 

        Annemle Nikfer pazarına gider, heybemizi ağzına kadar doldururduk. Aldığımız meyveleri ben okulda arkadaşlarımla beraber yerdim. Akşama kadar sokakta oyun arkadaşım Mustafa ile oyun oynar, akşam ezanıyla beraber eve girerdim. Annem akşam ezanından sonra sokaklarda deli debbengi olur çıkmayın derdi. Arkadaşlarımla sokakta çelik çomak, mangala (evcik), seksek, beş taş, saklambaç vs. oyunlar oynardım. Yazın da Barza ovasında inek güderdim. Küçük yaşta çobanlığa başladığımdan, hayatın bir ucundan tutmuş oluyordum. 

         Yazın inek güder, kışın okula giderdim. Günlük yaşam bana dar geliyordu. Ders çalışmayı, ya da oyun oynamayı günlük yaşamın içine sığdıramıyordum. Bol göynek ve askılı pantolon o zamanın modası idi. Herkes askılı pantolon alamazdı. Babam Almanyalı olduğu için ben alanlardan idim. Ama okulda arkadaşlarım lastikleri bir ordan, bir burdan asılıyorlardı. Tabi lastik kopunca evde annemden terliklerin biri gidiyor, biri geliyordu. Bende hiçbirini yemeden kaçıyordum. 

           Sözümüz dinlenmiyordu, çevremizde seviliyordum. Yoldan geçen büyüklerin yanaklarıma okşayarak seviyorlardı. Hele elli kuruş, ya da iki buçuk lira verince dünyalar benim oluyordu. Bakkallar bayram ediyordu. Sonradan bana para verenlerin akraba olduklarını öğrenmiş oldum. Ben de şimdilerde aynını yapıyorum. Çocukların sevgisini kazanıyorum.

             Bir anda büyüdüğümün farkına vardım. Arkadaşlarımla düğünlere giderdim Benim zamanımda kızlar ayrı yerde, erkekler ayrı yerde oynarlardı. Ama saklı delikanlılar kız oyununa bakarlar, kızlarda erkeklerin oyununa bakarlardı. Tabi bakmamış gibi davranırlardı. Arkadaşlarımla Zeybek oyununa çıktığımda kızların gizliden bana baktığını farkına vardığımda delikanlı olduğumun farkına vardım. Tabi gencik sevdaları oldu ama onlarda yel gibi geldi geçti. 

          Mesleğe adım attığımda; gerçek hayatla tanıştım. Öğretmenlik mesleğimi icra ederken yaşamın kıyısına geldiğim günler oluyordu. Vatan bayrak millet sevgisi baskın geldiği için yaşamın kıyısı bana vız geliyordu. Acemi şoförlükten usta şoförlüğe geçtim. Şimdilerde Denizli İli nde vazife devam ediyor. 

       Şimdilerde delikanlılık dönemim bitti. Orta yaş dönemindeyim. İşlerim yolunda gidiyor. Tam sefa dönemine gireceğim. Hayat da bana gülmeye başladı derken… Heyhaaat motor zayıfladı, kaporta sinyal veriyor. Artık atı alan Üsküdar’a geçemiyor.  Balıklar kavağa çıkıyor. 

         Sevgili dostlar,

       Dünden bugüne yaşamda çok güzel anlar yaşadım. Zor anlarda yaşadım. Ama eşimi dostumu yanımda gördüm. Zorlukları onlarla aştım. Sefaları da onlarla beraber yaşadım. Doğru olan her şeyi yaptım. Yanlışın kıyısından geçmedim. Size gelinceee… Siz biirsiniz.

Salih KOCABAŞ

YORUMLAR

Son Haberler